Scotts corner

 
MAART 2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag allemaal,
Dit is de eerste keer dat ik in de pen kruip om deze column te schrijven, en dat zal zeker niet de laatste keer zijn. Het doel van de Suzuki Vereniging Nederland (SVN) is het in Nederland uitdragen en bevorderen van de filosofie en pedagogische methode van dr. Shinichi Suzuki, zowel in theorie als in praktijk. In deze column wil ik een bijdrage leveren aan dit doel als Suzuki-ouder in de vorm van het delen van ervaringen, het geven van tips en adviezen, en leermomenten bij het studeren met je zoon of dochter die een muziekinstrument beoefent: leeftijdscategorie (jongere) kinderen.
Ook kan deze column gebruikt worden als rubriek voor het stellen van vragen. Tevens daag ik jullie graag uit om reacties te geven, zowel positieve als kritische noten, mochten die er zijn. Uiteindelijk zullen we er allen beter van worden.

Introductie
Ik ben getrouwd, 38 jaar en vader van een dochtertje van 6 jaar. Weliswaar heb ik mijn hele leven al een zwak voor piano gehad, maar een muzikale opvoeding heb ik nooit gehad. Mijn ouders waren er ook niet mee bezig, of wellicht is het muzikale niet voor mij weggelegd. En de stap om iets muzikaals op te pakken werd alleen maar groter als je ouder wordt. Totdat we de Suzuki-methode tegenkwamen bij de Kunstlinie in Almere met Juf Heleen Verleur. Dank Juf! Een methode waarbij je muziek leert alsof het een nieuwe taal is en de muzikale opvoeding geïntegreerd wordt met de normale opvoeding. Betrokkenheid van de ouders is een must en dit was dan ook de gelegenheid om op 35-jarige leeftijd te starten met Alyssa toen ze 3 jaar oud was. Inmiddels is het piano spelen een onderdeel geworden van ons dagelijks gebeuren, net zoals tanden poetsen of het opruimen van speelgoed. Wij oefenen gemiddeld 5-6 dagen in de week en trekken er een klein uurtje voor uit. Evenals deze dagelijkse zaken, gaat het niet altijd even gemakkelijk en dienen we als ouders het proces te ondersteunen.

Randvoorwaarde
Natuurlijk is het belangrijkste uitgangspunt dat er interesse is in het muziekinstrument dat je kind beoefent. In mijn optiek heeft het geen zin om je kind hierin te dwingen. Echter, het stimuleren en het creëren van een aangename omgeving werkt absoluut bevorderend voor de interesse. Net zoals met alles in het leven dienen we ook realistisch te zijn en zit er aan alles wat leuk is ook minder leuke kanten.
Vertaling naar de praktijk: onze dochter vindt het altijd leuk om concertjes te geven en wordt er heel erg blij van. Maar het continu herhalen en oefenen van stukjes die moeilijk zijn, is iets waar ze veel moeite mee heeft.

Wat werkt
Na even stilgestaan te hebben bij wat algemene zaken, ga ik nu in op een aantal punten, waarvan ik als ervaringsdeskundige merk dat werkt bij ons thuis.

Dagelijkse routine. We hebben allemaal een druk programma en voor we het ons beseffen is de dag al weer voorbij. Alyssa speelt basketbal, tennis, maar zit ook op zwemles. Daarnaast vindt ze het leuk om te knutselen en speelt ze graag met vriendjes en vriendinnetjes. Oh ja, en dan zijn er nog verjaardagsfeestjes, en ga zo maar door. Herkenbaar? Waar halen we de tijd toch vandaan? Voor ons is het toverwoord 'routine'. Het perfecte moment voor ons thuis is de avond na etenstijd. Onze ervaring is dat doordat dit een dagelijkse routine is, ons kind er mentaal al op is ingesteld. Net zoals we met onze kinderen 's avonds een verhaaltje lezen voor het slapen gaan, of dat we de tafel opruimen na het eten.
We maken het leuk: Je kind is nog maar een kind en in de leeftijdscategorie waarin Alyssa zich bevindt, is 'spelen' een belangrijke factor in haar leven. Zowel in het pedagogisch aanleren van normen en waarden, het lezen en schrijven, zorgen we dat bij het dagelijks oefenen, we inspelen op haar interesses en belevingswereld.

a. Telraam
Dit is een hele grappige. We zijn een tijdje geleden hiermee begonnen. We pakken een ouderwetse telraam. Als er 20 balletjes op de telraam verschoven zijn (ik heb in mijn hoofd dat dat ongeveer 40 minuten is), dan zijn we klaar met oefenen. Het kind mag zelf de balletjes verschuiven als ze een liedje, of maat, of gedeelte heeft gespeeld. En als je het idee hebt dat ze het extra goed heeft gedaan, geef je een bonusballetje. Gaandeweg zijn we er achter gekomen, dat we niet volledig gebruik hebben gemaakt van het telraam. Het heeft 100 balletjes. Als alle balletjes zijn verschoven, zijn we klaar met oefenen. Met hetzelfde concept mag het kind balletjes schuiven, maar papa is nu 'minder streng', omdat ze nu 5 balletjes mag schuiven en soms zelfs 8 of 10 in een keer. En als we naar een liedje luisteren kan het kind ook balletjes verdienen door 1 element eruit te pakken waarop ze gaat focussen met het oefenen. Belangrijk is dat je dit overbrengt op de manier dat past bij je kind. Je zult merken dat met het spelen de concentratieboog langer wordt.

Telr

b. Knikkerspel
In het kort komt het knikkerspel erop neer dat per keer dat je met je kind oefent, maximaal 10 knikkers verdiend kan worden en dat het vervolgens in een lege (pindakaas)pot wordt opgespaard. Zodra de pot vol is, halen we een klein cadeautje. Dit duurt ongeveer 5-6weken. Maar er zijn diverse variaties hierop denkbaar. Als je kind wat jonger is, zou ik een korter tijdshorizon kiezen van enkele dagen tot een week. Als beloning krijgen ze bijvoorbeeld een tekening om samen met mam en pap in te kleuren. Het mooie is dat het kind ziet dat de pot langzaam aan met knikkers wordt gevuld. Onze aanpak is als volgt geweest: Ik heb de tijd ervoor genomen om het knikkerspel en beloningssysteem uit te leggen. Onze dochter heeft de pindakaas pot met stickers beplakt wat op zich al een leuke bezigheid is. Bij de speelgoedzaak kun je voor weinig geld een paar grote zakken knikkers halen. Thuis tijdens het oefenen, om de 5 minuten ongeveer, wordt er steeds een knikker uitgezocht. Wij hebben gekozen voor een zak met veel verschillende knikkers en het is echt een plezier om te zien dat je kind erbij straalt als ze een knikker uitzoeken. Een leuke bijkomstigheid is dat het kind uit haar zelf gaat vertellen dat ze extra hun best doen. Na 10 knikkers zijn we klaar met oefenen.

Knikkers

c. Stickers plakken
Wat mij opvalt, is dat kinderen iets hebben met stickers. Het is altijd leuk en ze worden er vrolijk van. Dat kunnen we combineren met het bestuderen van muziek. Ik gebruik hiervoor een stickerboekje met van die hele kleine stickertjes, waar je lekker uit kunt kiezen. We maken een simpel tabelletje van bijvoorbeeld 10 rijen en 10 kolommen. Je kunt hier naar gelang in variëren. Je zet de te bestuderen stukjes op een rijtje (kan zijn herhaling van liedjes, bepaalde toonladders, of een aantal maten). Bij elk onderdeel dat goed is geoefend, mag je kind een stickertje uit het boekje zoeken en opplakken. Als er 10 stickers zijn geplakt, zijn jullie klaar met oefenen. In mijn voorbeeld is de kaart vol na 2 weken. Dan gaan we een ijsje halen.

Oefenlijst

d. Petshop wagentje
Gebruik maken van speelgoed waar je kind graag meespeelt in samenhang met de muzikale studie van je kind werkt ook erg goed is mijn ervaring. In ons geval gaat het om Petshop speelgoed. Ik zal kort uitleggen hoe wij dit hebben aangepakt en er een spelletje van hebben gemaakt. We hebben het Petshop wagentje neergelegd bij de muur (de ene kant van de woonkamer. Dat is het begin). Nadat we een paar kleine stukjes hebben geoefend, duwen het karretje een klein stukje naar de andere kant van de woonkamer. Om extra te stimuleren zeg ik altijd, hoe beter en mooier we spelen, hoe verder/vaker we het karretje mogen duwen. En omdat we een tegelvloer hebben van ongeveer 45cm x 45cm, is het zichtbaar hoe ver we het karretje duwen: 1 tegel of 2 tegels. Rekening houdend met de lengte van de woonkamer en ongeveer 45 minuten oefentijd, kun je dit op een goede manier indelen.

W

Tot slot
Dat u klakkeloos gaat overnemen wat wij thuis doen? Nee absoluut niet! Elk kind zit anders in elkaar en het gaat erom dat u kijkt naar uw eigen situatie. Sta stil bij welk gedrag uw kind gevoelig is voor het positief stimuleren dan wel het omgaan met negatieve energie.
Veel succes en ik zie uw reacties en commentaar graag tegemoet!
Tevens moedig ik u aan om naar de Facebook pagina te gaan: Suzuki Ouders Nederland. Hier delen Suzuki Ouders eveneens hun ervaringen.

Tot de volgende keer en een hartelijke groet!

Scott Cheung
Vader van Alyssa (6) en bestuurslid Suzuki Vereniging Nederland