Scotts corner

 
JUNI 2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Dag allemaal,

Geduld is een schone zaak. Neem de tijd. Op weg naar zelfstandigheid en maak het leuk, zodat piano spelen niet alleen leuk is, maar ook daadwerkelijk echt leuk is. In deze tweede column, deel ik mijn ervaringen met jullie. Jullie kunnen mij altijd voorzien van feedback, als het werkt, maar ook als de meningen verdeeld zijn.

Voel je het?
In de opvoeding van onze kinderen maken we allemaal wel eens mee dat onze kinderen niet altijd even goed willen luisteren. Denk aan het opruimen van speelgoed, het hebben van tafelmanieren in een restaurant of op tijd naar bed gaan. Als ouders spreken we onze kinderen op een bepaalde manier toe. Een van de manieren is om rust te creëren en van te voren afspraken te maken met je kind voordat zo'n 'niet luistersituatie' zich voordoet. Als het dan toch gebeurt, is het zaak om je kind met geduld aan de gemaakte afspraak te herinneren. Tijdens ons dagelijkse oefenmoment op de piano is geduld een hele schone zaak. De sfeer die gecreëerd wordt, rustig ademhalen en de tijd ervoor nemen, draagt hier enorm aan bij. Ons kind vindt oefenen leuk…"zolang alles in een keer lukt". Maar dat is natuurlijk niet altijd het geval. En dan is het juist zaak, zodra er frustratie ontstaat, geduldig te zijn. Neem even de tijd, laat je kind een paar keer diep ademhalen en deel de stof in kleinere stukjes (bijvoorbeeld 3 maten in plaats van 2 maten, of in plaats van 1 maat slechts 2 noten). Je zult merken dat als je er de tijd voor neemt, het vanzelf allemaal goed komt. En dan is het maar zo dat je minder liedjes/stukjes hebt geoefend dan je van plan was.

Een uurtje of een half uurtje?
Wat de ideale duur is van het oefenmoment, is iets waar wij thuis verschillend mee omgaan. Het uitgangspunt met onze dochter van 6 en half jaar oud is effectief een half uurtje bezig zijn. Dat kan betekenen dat we in de praktijk soms wel 45 minuten tot een uur bezig zijn met de piano, maar daar zit dan wel een kleine pauzetjes van 5 minuten in. Die we overigens regelmatig 'effectief' benutten door het luisteren naar een paar liedjes die we bestuderen, terwijl Alyssa dan erop mag dansen. Dat vindt ze leuk, snel, langzaam, hard, zacht, op de maat. Soms hakken we het oefenmoment in 2 korte sessies van 20 minuten. Het is afhankelijk van de stemming van de dag. Sommige kinderen vinden het prettig om te oefenen op een vast tijdstip. Dat kan ook goed werken. Als ouder dien je wellicht te experimenteren wat het beste werkt. In het weekend of tijdens vakanties als we wat meer flexibel zijn, houden we soms wel 4 tot 5 kleine sessies van 5-10 minuten, met als doelstelling herhaling van bestaande zaken. Mijn aanpak is dan om tegen haar zeggen dat we vandaag de oefening in kleine stukjes hakken: "Kom, Alyssa, laten we eventjes boek 3 spelen, de Sonatina in C major met de handen van juf Heleen. 5 minuutjes. Dan gaan we daarna lekker ontbijtje doen!" Later op de dag als we langs de piano lopen herhalen we eventjes 'snel' 3 liedjes uit boek 2 en spelen we die zo mooi mogelijk. Om dan vervolgens als we terug zijn van de speeltuin nog eens de herhaling doen van de Sonatina.

Belevingswereld
Een ander niet onbelangrijk punt van aandacht dat ik als ervaringsdeskundige met jullie wil delen, is in te zoemen op de belevingswereld van het kind. Verplaats je in haar situatie en lukt dat? Praat op hetzelfde niveau. Geef je zoon of dochter de nodige aandacht en creativiteit om invloed uit te oefenen op hoe er geoefend wordt op de muziekinstrumenten. Probeer te begrijpen hoe je kind denkt. Natuurlijk wel binnen de grenzen die jij stelt. Vorige keer had ik het over het laten aansluiten van speelgoed waarmee je kind graag speelt. Maak er een spel van. Breng daar variaties in en je zult zien dat ze dat leuk vinden. Een recent spelletje dat we doen sinds een paar weken simpel en effectief, "Stikeez!" (plastic poppetjes die je kunt sparen bij de supermarkt). Wat wij ermee doen? Stap 1; we leggen voordat we oefenen de stikeez op de grond, stap 2; we spreken af dat als we eventjes goed oefenen je dan een x-aantal mag pakken. Stap 3; mooi stukje geoefend en vervolgens stikeez op een rijtje zetten en plezier hebben. We vinden het belangrijk om op verschillende manieren bezig te zijn, dus soms ook op een wat serieuzere manier. Nu onze dochter al de leeftijd heeft om zelfstandig dingen op te pakken, zoals lezen en schrijven, proberen we haar uit haarzelf zo nu en dan te oefenen. Ze krijgt vrijheid om te bepalen wanneer ze piano gaat studeren, ze krijgt wel een stukje begeleiding op papier mee. We maken een klein tabelletje, geven de liedjes die ze kent een nummer en zodra zij dat oefent, schrijft ze op hoe het is gegaan. Ook hier zijn vele variaties mogelijk. Je kunt de aandacht vestigen op herhaling, het spelen op een tempo, variatie in hard en zacht, dan wel op het lezen van noten of luisteren naar de CD.

Ik wens jullie veel plezier, geniet van de jullie kind, maak er een mooi spelletje van!
Scott Cheung, vader van Alyssa (6) en bestuurslid Suzuki Vereniging Nederland (SVN)